<p>Рыгор Остэр</p> <p>Бязглуздыя парады</p>

Нядаўна навукоўцы вынайшлі, што на сьвеце ёсьць неслухмяныя дзеці. Яны ўсё робяць наадварот. Ім кажуць: «Трэба мыцца» - яны ня мыюцца. Іх вучаць: «Трэба вітацца» - яны адразу ж пачынаюць не вітацца. Навукоўцы прыдумалі, што такім дзецям трэба даваць ня добрыя, а бязглуздыя парады. Яны ўсё зробяць наадварот, і атрымаецца якраз правільна.

Гэтая кніжка для неслухаў.

Добрым дзецям чытаць забараняецца!

* * *

Калі раптам ты згубіўся, Помні, дружа, што цябе Адвядуць дамоў адразу, Калі адрас назавеш. Будзь хітрэйшы й разумнейшы, Ўсім кажы: «Мой родны дом Каля пальмы зь дзікай малпай На Гавайскіх астравах». Памятай: калі згубіўся Ўсіх старайся надурыць, Каб не змарнаваць магчымасьць За мяжою пабываць.

* * *

Нічога і ніколі ты Рукамі не чапай. Ня ўблытвайся абы-куды І ні ўва што ня лезь. Убок ціхенька адыдзі, Стань моўчкі у кутку І гэтак нерухома стой Да старасьці сваёй.

* * *

Хто ня скочыў аніразу З парасонам праз вакно, Той парашутыстам спрытным Ў нас ня лічыцца пакуль. Над натоўпам ўсхваляваным Яму птушкай не лунаць, І з нагой забінтаванай У бальніцы не ляжаць.

* * *

Калі ўсёй сям'ёй купацца Вы на возера пайшлі, Не чапай мамулю з татам - Хай на сонейку ляжаць. Не крычы: «Дапамажыце!», Хай хвілінку адпачнуць. Не турбуючы нікога, Пастарайся патануць.

* * *

Лепшага няма занятку Як у носе калупаць, Бо надзвычай ўсім цікава, Што там ёсьцека ў наздры. А каму глядзець агідна, Той няхай і не глядзіць - Да яго мы ў нос ня лезем, Не чапляецца няхай!

* * *

Калі мама вас засьпела За ўлюбёнай вашай справай, Ну хаця б за маляваньнем Ў калідоры на шпалерах, Растлумачце ёй, што гэта - Ваш сюрпрыз на Дзень жаночы. Называецца карціна: «Мілай мамачкі партрэт».

* * *

Не чапай чужыя рэчы Калі побач ёсьць чужыя. Хай яны заплюшчаць вочы Ці сыйдуць на пяць хвілін. А сваіх чаго баяцца! Пра сваіх свае ня скажуць. Хай глядзяць. Хапай чужое - Да сваіх яго цягні!

* * *

Ты пытаньнямі дурнымі Галавы не забівай, Бо тады яшчэ дурнейшы Знойдзецца на іх адказ. А калі дурных пытаньняў Назьбіралася зашмат, Лепш зьвяртайся да дарослых - Ў іх няхай мазгі трашчаць.

* * *

Рэгулярна хадзіце Ў тэатральны буфет. Там пірозівы з крэмам, Газіроўка-вада. На талерках, як дровы, Шакалядкі ляжаць, І праз трубачку можна Піць малочны кактэль. Вы квіткоў не купляйце На балкон ці ў партэр, Папрасіце квіточак Ў тэатральны буфет. І прыйшоўшы дадому, Прынясеце з сабой Вы пад сэрцам дрыготкім Ў жываце бутэрброд.

* * *

Калі дзяўчынка ты - трывай Падножкі ды штуршкі. І коскі падстаўляй усім, Хто хоча таргануць. Затое ты праз колькі год Пакажаш дулю ім І скажаш: «Фігушкі, за вас Я замуж не пайду!»

* * *

Калі ты зь сябрамі разам Выйшаў падурэць на двор, Апрануўшы зранку новы І прыгожы палітон, То ня варта поўзаць ў брудзе І качацца па зямлі, Лазіць цераз агароджу І чапляцца за цьвікі. Каб ня бэсьціць і ня брудзіць Свой прыгожы палітон, Трэба, каб ён стаў старэнькім. Гэта робіцца вось так: Добра выпэцкайся ў брудзе, Пакачайся па зямлі, Пералезь праз агароджу, Зачапіўшыся за цьвік. Зробіцца старым і брудным Твой прыгожы палітон, І цяпер зусім спакойна Можаш на дварэ дурэць: Сьмела боўтайся у брудзе І качайся па зямлі Пералазь праз агароджу І чапляйся за цьвікі.

* * *

Калі вырашыў па хаце Ты на ровары пагойсаць, А табе насустрач з ванны Выйшаў тата пагуляць. Ў кухню ты не паварочвай - Ў кухні цьвердая лядоўня. Тармазі у тату сьмела. Ён даруе. Мяккі ён.

* * *

Ты гісторыю краіны Сваёй роднай не вучы. Ну каму, скажы, цікава, Што даўным-даўно было? Бо гісторыю самому Можна лёгка прыдумляць І расказваць потым байкі Невукам такім, як сам: «Жыў-быў ў Піцеры Скарына І газэты друкаваў».

* * *

У жыцьці галоўнай справай Можа стаць любая дробязь, Трэба толькі цьвёрда верыць, Што важнейшых спраў няма. І тады не перашкодзяць Вам ні холад, ні сьпякота, У вялікім захапленьні Розную рабіць лухту.

* * *

Біце палкай жабянятаў - Гэта вельмі захапляльна. Адрывайце крылы мухам, Хай гуляюць пехатой. Трэніруйцеся штодзённа, І шчасьлівы дзень настане - Вам ў якімсьці каралеўстве Прапануюць катам стаць.

* * *

Дзяўчат ніколі і нідзе Ня трэба заўважаць. Ім кроку не даваць ступіць Ніколі і нідзе. Часьцей падножкі падстаўляць, Зьнянацку іх пужаць, Каб ясна зразумелі ўсе - Ня трэба вам яны. Сустрэў дзяўчынку, дык хутчэй Паказвай ёй язык, Каб не падумала яна, Што закахаўся ты.

* * *

Калі раптам ты з бацькамі Вырашыў пачаць вайну, Пастарайся здацца маме, - Тата не бярэ ў палон. І, дарэчы, не забудзься Ты мамулі нагадаць, Біць палонных па азадку Не дае Чырвоны Крыж.

* * *

Калі вырасьцеш вялікім, Станавіся прэзідэнтам. Бо файнейшае работы Ў цэлым сьвеце не знайсьці: Ў абавязкі прэзідэнта Уваходзіць бег на лыжах, Тэніс, на каньках катаньне І гульня ў футбол-хакей.

* * *

Не пагаджайся ні за што Ніколі і ні зь кім, А хто пагодзіцца з табой - Таго баякам кліч. За гэта ўсе цябе пачнуць Любіць і паважаць. І будзе у цябе паўсюль Сяброў сапраўдных шмат.

* * *

Калі ў кухні тараканы Маршыруюць па стале, Ну а мышы на падлозе Зладзілі вучэбны бой, Значыць, трэба на часінку Кінуць барацьбу за мір І распачынаць заўзята Барацьбу за чысьціню.

* * *

Калі вырашыў ты зь сябрам Па душах пагаварыць, Сябра не хапай за гузік - Вырвецца яшчэ, зьбяжыць, І на памяць застанецца Толькі гузік у цябе. Сябру трэба даць падножку, На падлогу заваліць, Зьверху сесьці і тады ўжо Па душах пагаварыць.

* * *

Калі ты прыйшоў у госьці, Не здароўкайся ні зь кім, Словаў «дзякуй», «калі ласка» Анікому не кажы, На пытаньні не адказвай, Адвярніся ад усіх, І тады цябе ня будуць Называць балбатуном.

* * *

Калі здарылася нешта Й вінаватых не знайшлі, Не хадзі туды, іначай Вінаватым будзеш ты. Лепш схавайся у куточку, А пасьля ідзі дамоў І пра тое, што убачыў, Ты нікому не кажы.

* * *

Не купілі вам бацькі марозіва? Не ўзялі ў кіно з сабою ўвечары? Трэба на бацькоў тады пакрыўдзіцца І сыйсьці бяз шапкі ў ноч халодную. Ды ня проста так блукаць па вуліцах, А ў дрымучы, цёмны лес адправіцца. Стрэць ваўка там шэрага, галоднага, Ў пашчу да яго патрапіць, ведама ж. А бацькі, калі пра тое ўведаюць, Закрычаць, заплачуць ды забегаюць, Кінуцца адразу па марозіва, Возьмуць у кіно з сабою ўвечары.

* * *

Паглядзі, што ў кожным доме Адбываецца ўначы: Павярнуўшыся да сьценкі, Тата з мамаю ляжаць. Вуснамі яны варушаць У цямнюткай цемнаце, І, заплюшчваючы вочы, Пяткай торгаюць у сьне. Ўвечары ісьці у ложак Не згаджайся ні за што. І не дазваляй нікому Нават коўдру падтыкаць. Ну няўжо табе ахвота Лепшыя свае гады Змарнаваць пад цёплай коўдрай, На падушцы, без штаноў?

* * *

Калі хочаш ты спадабацца дарослым, Дык зранку пачні хітраваць і дурэць, Брыкацца, кусацца, туды-сюды гойсаць І кленчыць сабе падарункі ва ўсіх. Гарлай, бі талеркі і сьмецьце раськідвай, А потым гадзінку вазьмі адпачні, - Адразу расчулена мама і тата Зь усьмешкай ласкавай пагладзяць цябе І скажуць, што ты - залатое дзіцятка, З табою гуляцца адна любата.

* * *

Калі ты прыйшоў на Елку, Патрабуй свой падарунак. Падлічы усе цукеркі, Ці ня зьеў іх Дзед Мароз. І яшчэ - ні ў якім разе Не нясі дамоў прысмакаў. Як наскочуць мама з татам - Дык палову адбяруць.

* * *

Калі хочуць пакараць вас, Бо паводзіліся кепска, Ну, да прыкладу, у ваньне Спрабавалі вымыць котку, Не спытаўшыся дазволу Ні у коткі, ні у мамы, Прапаную дзейсны спосаб, Як пазьбегнуць пакараньня. Біцеся ілбом у сьцены, Біце ў грудзі кулакамі, Плачце, голасна крычыце: «Ах, нашто ж я мучыў котку?! Варты я сьмяротнай кары! Ганьба! Ганьба мне і сорам!» Роўненька праз паўхвіліны Ўсе заплачуць разам з вамі, Вас прабачаць і у краму Пабягуць па шакалядку. Вось тады спакойна котку Вы за хвост цягніце ў ванну, Бо нікому і ніколі Не пажаліцца яна.

* * *

Скажам, у цябе ў кішэні - Жменя смачных ледзяшоў, А насустрач па дарозе Верныя ідуць сябры. Не пужайся, не хавайся І ня кідайся ўцякаць, Не запіхвай ўсе цукеркі, Не разгортваючы, ў рот. Падыйдзі да іх спакойна І бязь лішняй балбатні Хуценька дастань зь кішэні... І падай сябрам руку. Паздароўкайся зь сябрамі, Трошачкі паразмаўляй. Разьвітайся і пасьля ўжо Як хутчэй бяжы дамоў Каб цукеркі ўдома зьесьці, Пад канапу, брат, залазь. Пад канапаю дакладна Не сустрэнецца ніхто.

* * *

Вазьмі густы вішнёвы сок І белы мамін плашч. Лі асьцярожна сок на плашч - І будзе пляма там. Цяпер, каб плямы не было На маміным плашчы, Плашч трэба цалкам абмакнуць Ў густы вішнёвы сок. Вазьмі вішнёвы мамін плашч І кубак малака. Лі асьцярожна малако, І будзе пляма там. Цяпер, каб плямы не было На маміным плашчы, Плашч трэба цалкам абмакнуць У рондаль з малаком. Вазьмі густы вішнёвы сок І белы мамін плашч, Лі асьцярожна...

* * *

Калі вы вакно пабілі, Не сьпяшайцеся прызнацца. Пачакайце, - раптам грымне Грамадзянская вайна. Артылерыя ўдарыць, Шыбы выляцяць усюды, І ніхто крычаць ня будзе З-за пабітага вакна.

* * *

Бі сяброў безь перапынку Кожны дзень па паўгадзіны, І твая мускулятура Будзе цьвердай, як камень. А магутнымі рукамі, Калі прыйдзе грозны вораг, Зможаш ў цяжкую хвіліну Ты сяброў абараніць.

* * *

Ты ня мый ніколі рукі, Шыю, вушы, альбо твар. Бо занятак гэта марны, Бессэнсоўны і дурны. Зноў забрудзяцца па часе Рукі, шыя, вушы, твар. Дык нашто тады старацца, Час і сілы марнаваць?! Стрыгчыся, хадзіць ў цырульню Абсалютна непатрэбна - І бяз гэтага пад старасьць Аблысее галава.

* * *

Ты не дазваляй ніколі Ставіць градусьнік сабе, Не глытай ні ў якім разе Ні пілюль, ні парашкоў. Хай баляць жывот і зубы, Горла, вушы, галава, Лекаў не прымай ніякіх, І ня слухай дактароў. Сэрца спыніцца заўчасна, Ды затое аніхто Ні гарчычнік не прылепіць І ня зробіць страшны ўкол. Калі ў больніцу патрапіў І ня хочаш там валяцца, Пачакай, пакуль ў палату Дзядзя доктар зазірне. Укусі яго - і тут жа Скончацца твае пакуты, Выпішуць цябе адразу, І паедзеш ты дамоў.

* * *

Калі мама вам у краме Набыла адну машынку І астатняе ня хоча, Ўсё, што бачыць, набываць, Станьце проста, пяткі разам, Рукі у бакі растаўце, Адкрывайце рот шырока, Голасна крычыце: «А!» І калі з гандлёвай залі З крыкам «Людцы, памажыце!» Прадаўшчыцы разьбягуцца І усе пакупнікі, Вось тады дырэктар крамы Падпаўзе і скажа маме: «Забірайце ўсё бясплатна, Толькі хай ён замаўчыць!»

* * *

Матуля родная вядзе Да лекараў зубных? Ня трэба літасьці чакаць, Дарэмна сьлёзы ліць. Маўчы, нібыта партызан, І сьцісьні зубы так, Каб не змаглі расьціснуць іх Сто лекараў зубных.

* * *

Калі ты застаўся дома Без бацькоў, зусім адзін, Прапаную пагуляцца У цікавую гульню, Што завецца «Сьмелы кухар» Ці «Адважны кулінар». Сэнс гульні у гатаваньні Самай рознай смакаты. Прапаную для пачатку Гэткі просьценькі рэцэпт: Трэба ў новенькія туфлі Выліць маміны духі, Потым густа іх намазаць Файным крэмам дарагім. І, папырскаўшы алеем З чорнай тушшу напалам, Кінуць ў суп, каторы мама Згатавала на абед. Паварыць у рондлі з супам Роўна семдзесят хвілін. Вынікі гульні пабачыш, Як дарослыя прыйдуць.

* * *

Калі сябар твой найлепшы Пасьлізнуўся і упаў, Пакажы на сябра пальцам Ды хапайся за жывот. Хай ён з лужыны пабачыць - Не сумуеш ты зусім, Бо сапраўдны друг ня будзе Засмучаць сваіх сяброў.

* * *

Калі ты яшчэ ня цьверда Выбраў у жыцьці дарогу, І ня ведаеш, як лепей Свой працоўны шлях пачаць. Трушчы лямпачкі ў пад'ездах - І табе ўсе скажуць «дзякуй». Дапаможаш ты народу Электрычнасьць зьберагчы.

* * *

Каб павыганяць з кватэры Розных мух ды камароў, Ты сьцягні з вакна фіранку І круці над галавой. Ўніз пападаюць карціны, Тэлевізар, тэлефон, Паляцяць вазоны долу, Люстра бразьне аб паркет. І ад грукату такога Разьлятуцца камары, Ну а мухі, ашалеўшы, Кінуцца у вырай ўсе.

* * *

Калі вырашыў ты зранку Без заўвагаў дзень пражыць, Хуценька залазь у шафу І хавайся ў цемнату. Там няма матулі з татам, Толькі татавы штаны. Там ніхто крычаць ня будзе: «Нельга! Перастань! Ня руш!» Там ня будзеш назаляцца І ня будзеш замінаць, Безь ніводнае заўвагі Зможаш цэлы дзень пражыць.

* * *

Пабіцца вырашыў, тады Слабейшых выбірай. Мацнейшы можа здачы даць - Нашто табе яна? Чым меншы той, каго ты б'еш, Тым весялей глядзець, Як уцякае, плача ён І «мамачка!» крычыць. Калі ж старэйшыя прыдуць Малечу бараніць, Сам уцякай і горка плач І «мамачка!» крычы.

* * *

Калі хочаш, каб татуля Назаўсёды звар'яцеў, Раскажы яму праўдзіва, Што учора ты рабіў. Калі ён пры гэтым зможа Утрымацца на нагах, Дык пра заўтрашнія пляны Ты яму распавядзі. Калі з выглядам вар'яцкім Тата песьні запяе, Тут жа ў хуткую зьвяртайся. Тэлефон 103. (адзін-нуль-тры)

* * *

Калі ты гуляў у шапцы, І кудысьці шапка зьнікла, Не хвалюйся, маме ўдома Можна нешта нахлусіць. Ды маніць прыгожа трэба, Каб ў вялікім захапленьні, Сьцішыўшы дыханьне, мама Доўга слухала хлусьню. Наманіўшы-нахлусіўшы Пра загубленую шапку, Што яе ў няроўнай бойцы Злосны адабраў шпіён, Пастарайся, каб мамуля Не хадзіла абурацца У замежную выведку - Там яе «не зразумейт».

* * *

«Трэба зь меншымі дзяліцца! Трэба ім дапамагаць!» Гэта правіла заўсёды Помніце, сябры мае. Вы яго сястры старэйшай Ціха-ціха паўтарайце, Каб малодшы брат пра гэта Анічога не пачуў.

* * *

Калі рукі за абедам Вы запэцкалі салатай І стыдаецеся пальцы Аб настольнік[1] выціраць, Апусьціце непрыкметна Іх пад стол і там спакойна Вашы рукі выцірайце Аб суседскія штаны.

* * *

Калі ты ў сваёй кішэні Ні капейкі не знайшоў, Лезь ў кішэню да суседа - Відавочна, грошы там.

* * *

Калі твой сусед па парце Моцна кашляе і чхае, Абдымі яго - і ў школку Ты ня прыйдзеш тыдні два.

* * *

Каб кароткіх замыканьняў Ў родным доме не было, Ты, выходзячы з кватэры, Захапі з сабою прас, Пыласос, электраплітку, Тэлевізар і таршэр. Лямпачкі вазьмі таксама, Занясі ў суседні двор. Але больш надзейна будзе Перарэзаць правады, Каб ва ўсім мікрараёне Тут жа вырубіць сьвятло. І з упэўненасьцю, горда Можаш ўсім тады сказаць: «Ад кароткіх замыканьняў Я зьбярог свой родны дом!»

* * *

Калі сумна ў хаце стала, Дык запалкі даставай. Татаў гальштук, мамін пашпарт - Вось і вогнішча ужо. Калі тапачкі падкінуць Ці сякі-такі дзяркач[2], Столак[3] можна будзе смажыць, Юшку ў тумбачцы варыць. А калі бацькі схавалі Ўсе запалкі ад цябе, Патлумач ім, што запалкі Трэба, каб зрабіць пажар.

* * *

Калі, мыючы сыночка, Зразумее раптам мама, Што яна заместа сына Мые нечую дачку... То ня трэба нервавацца, Ну хіба так гэта важна - Ўсе аднолькавыя дзеці, Калі брудныя яны.

* * *

Як састарэеш, то хадзі Заўсёды пехатой. Ў трамвай ня пніся - ўсё адно Там сесьці не дадуць. І зараз мала ёсьць дурных, Каб месца саступаць, А покуль станеш ты стары - Ня будзе іх зусім.

* * *

Калі блізка ля дарогі Вы гуляеце ў футбол І, паслаўшы мяч ў вароты, Раптам чуеце сьвісток, Не крычыце: «Гол!», магчыма, Гэта міліцыянер Засьвісьцеў, бо мяч патрапіў Не ў вароты, а ў яго.

* * *

Пераходзячы дарогу, Не сьпяшайся пад трамвай. Пачакай на сьветлафоры, Ці ня зьявіцца адкуль «Газік» хуткай дапамогі - Езьдзяць лекары на ім. Хай саб'юць цябе, а потым Самі будуць лекаваць.

* * *

Калі ворагаў ты хочаш Пабароць адным ударам, Ні ракеты, ні патроны Не патрэбныя табе. Ськінь да іх на парашуце (заканчэньне сам прыдумай) Ворагі цераз гадзіну Самі рынуцца ў палон. А калі пусты радочак Ты ня хочаш сам запоўніць, Прапаную варыянты, Выбірай сабе любы. Ськінь да іх на парашуце: Меншую сваю сястрычку, Тату, маму і бабулю, Дырэктрысу роднай школы, Педсавет у поўным складзе, Рухавік ад «Запарожца», Стаматолагаў дзясятак, Капрызуліка Арцёма Альбо Яначку Папову, Сок са школьнага буфета Ці «Бязглуздыя парады»... Ворагі цераз гадзіну Самі рынуцца ў палон.

* * *

Калі мама есьці кліча, Пад канапаю хавайся. Сьцішся там, каб не адразу Тата з мамаю знайшлі. А калі за ногі будуць З-пад канапы валачы, Выдзірайся і кусайся, Усчынай сапраўдны бой. Калі сілаю дастануць І пасадзяць ўсё ж за стол, З кубка выверні гарбату, Вылі на падлогу суп. Рот далонямі зацісьні І са столка падай ўніз. Падкідай уверх катлеты, Хай да столі прыстаюць. І з павагаю празь месяц Людзі скажуць пра цябе: «З выгляду худы і дохлы, А характар - быццам сталь!»

* * *

Калі вырашылі першым Стаць у шэрагах народу, Ні за што не даганяйце Тых, хто сьпераду ідзе. Бо празь пяць хвілінаў з крыкам Рынуцца назад ўсе бегчы, Вы тады натоўп ўзначальце І бяжыце як хутчэй.

* * *

Да бацькоў тваіх у госьці Цёця нейкая прыйшла І дарослыя размовы Вельмі важныя вядзе? Трэба ззаду непрыкметна Падыйсьці да цёці, потым Гучна крыкнуць проста ў вуха: «Стой! Здавайся! Хэнде хох!» І калі са стула цёця Зь перапуду загрыміць І гарбату ці какаву На сукенку разалье, То, напэўна, вельмі гучна Будзе мама рагатаць, Ну а тата ў захапленьні Сам пацісьне вам руку. Потым возьме вас за плечы І кудысьці павядзе. Там, напэўна, вельмі доўга Тата будзе вас хваліць.

* * *

Ты у спэцыяльным сшытку Падрабязна пазначай, Хто каго на перапынку Як далёка пасылаў. Зь кім настаўнік фізкультуры Піў кефір ў спартовай залі І што тата ноччу маме Ціхім голасам шаптаў.

* * *

Калі гострыя прадметы Вам патрапілі на вочы, Пастарайцеся ў сябе іх Як мага глыбей ўтыкнуць. Так на прыкладзе уласным Зможаце пераканацца Ў тым, што гострыя прадметы Трэба ад дзяцей хаваць.

* * *

Да адказу патрабуюць? Што ж, умей трымаць адказ. Не дрыжы, ня хныч, ня мямлі І вачэй не апускай. Скажам, запытала мама: «Хто тут цацкі раськідаў?» Адкажы, што гэта тата З тузінам сваіх сяброў. Ты пабіўся зь меншым братам? Ўсім кажы: «Ён сам пачаў, Біў мяне нагой па шыі, Лаяўся, як той бандыт». Запытаюць, хто на кухні Ўсе катлеты пакусаў - Адкажы, што кот суседскі, А, магчыма, сам сусед. Як бы ты ні нагарэзіў, Падрыхтуй на ўсё адказ. За свае правіны кожны Мусіць тлумачэньне даць.

* * *

Калі вырашылі цьверда Самалёт сагнаць на Захад, Ды ня можаце прыдумаць, Чым пілотаў напужаць, Вы са сьвежае газэты Ім урыўкі пачытайце, І яны куды заўгодна Разам з вамі паляцяць.

* * *

Дражніцца лепш за ўсё з вакна, Зь вялікай вышыні. Няблага з танка падражніць Альбо з браневіка. Калі ж давесьці хочаш ты Людзей да горкіх сьлёз, То файна будзе іх тады Па радыё дражніць.

* * *

Госьць кубак з кавай упусьціў? Ня біце госьця ў лоб. Наліце новы кубак, хай Спакойна каву п'е. Калі яшчэ раз кубак госьць Упусьціць са стала, Дастаньце шклянку і туды Наліце каву зноў. Калі ж ў гасподзе вашай госьць Ўвесь посуд пераб'е, Дык давядзецца за каўнер Гарачай кавы ўліць.

* * *

Калі вас па тэлефоне Нехта дурнем абазваў І, адказу не счакаўшы, Кінуў слухаўку хутчэй, Набярыце тут жа нумар З выпадковых іншых лічбаў І таму, хто вам адкажа, Так скажыце: «Сам дурны!»

* * *

Ты адрэсу роднай школы, Дзе пашэньціла вучыцца, Быццам множаньня табліцу, Добра-добра завучы. І калі ты выпадкова Раптам стрэнеш дыверсанта, Дык яму адрэсу школы Неадкладна назаві.

* * *

Не сумуйце, калі ў школку Выклікаюць раптам маму Альбо тату. Без сумневаў Клічце ўсю сваю сям'ю. Хай прыходзяць дзядзькі, цёткі, А яшчэ - стрыечны брацік, Калі ёсьць у вас сабака, То прыводзьце і яго.

* * *

Калі вырашыў сястрычку Толькі жартам напужаць, А гаротная па сьценцы Уцякае басанож, Значыць, жартачкі такія Не даходзяць да яе, І таму ня варта класьці Ў тапці ёй жывых мышэй.

* * *

Калі з хлопцамі сястрычку Ты застукаў на двары, Не сьпяшайся маме з татам Ўсё пра гэта расказаць. Вось калі бацькі сястрычку Будуць замуж аддаваць, Жаніху шапнеш на вуха Ўсё, што знаеш пра яе.

* * *

Калі раптам за табою Злосны гоніцца натоўп. Распытайся падрабязна, Хто пакрыўдзіў іх і чым, Пастарайся ўсіх суцешыць, Кожнаму параду даць, Толькі бег не запавольвай - Небясьпечна для жыцьця.

* * *

Вы не крыўдуйце на таго, Хто вас рукамі б'е. І не лянуйцеся яму Падзячыць кожны раз За тое, што з апошніх сіл Ён б'е рукамі вас, Хаця у рукі мог бы ўзяць Цагліну ці дубец.

* * *

Сябар твой на нарадзіны Цябе ў госьці запрасіў? Пакідай прэзенты ўдома, Бо спатрэбяцца пазьней. Лепш сядай бліжэй да торта І ні зь кім не размаўляй, Бо пакуль паразмаўляеш, Ўсе цукеркі паядуць. Дробныя бяры кавалкі, Каб лягчэй было глытаць. Не хапай салату жменяй - Ў лыжку ўлезе значна больш. А гарэшкі і цукеркі У кішэню, брат, хавай. Толькі сочыва ня трэба - Цяжка будзе даставаць.